Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2026

M17 - Swan Nebula - Narrowband

 

M17 - Swan Nebula - Νεφέλωμα του Κύκνου ή Ωμέγα - Narrowband

Το Νεφέλωμα Ωμέγα, γνωστό και ως Νεφέλωμα Κύκνος και Νεφέλωμα Πέταλο, με κωδικό καταλόγου Messier 17, είναι νεφέλωμα εκπομπής σε απόσταση περίπου 5.500 ετών φωτός στον αστερισμό του Τοξότη. Είναι ορατό με γυμνό μάτι από σκοτεινό ουρανό, πάνω στην περιοχή του Γαλαξία. Ανακαλύφθηκε από τον Philippe Loys de Chéseaux το 1745, ενώ ο Charles Messier το ανακάλυψε ανεξάρτητα το 1764 και το πρόσθεσε στον κατάλογό του. 
Οι ονομασίες Νεφέλωμα Ωμέγα και του Κύκνου προέρχονται από τη μορφή του όταν το παρατηρεί κάποιος με τηλεσκόπιο καθώς μοιάζει με το κεφαλαίο Ω της ελληνικής αλφαβήτου (έχει μια κεντρική λαμπρή καμάρα με σκοτεινό νέφος στο κέντρο και 2 προεκτάσεις σε κάθε μεριά, η μία μεγαλύτερη) ή σαν έναν κύκνο που στέκεται σε μια λίμνη, με την φωτεινή καμάρα να είναι ο λαιμός και το κεφάλι και η μία μεγάλη προέκταση το σώμα του. 
Το νεφέλωμα Ωμέγα έχει διάμετρο περίπου 15 έτη φωτός, με εκτιμώμενη μάζα 800 ηλιακές μάζες. Το νέφος διαστρικής ύλης της οποίας είναι μέρος έχει διάμετρο περίπου 40 έτη φωτός. Το ανοικτό σμήνος NGC6618 βρίσκεται μέσα στο νεφέλωμα και κάνει τα αέρια του νεφελώματος να λάμπουν εξαιτίας της ακτινοβολίας των θερμών, νέων άστρων. Είναι από τα νεαρότερα ανοιχτά σμήνη με ηλικία λίγο πάνω από 1 εκατομμύρια έτη.

Η λήψη του στόχου έγινε από το κέντρο της Αθήνας με τη χρήση φίλτρων εκπομπής στενού φάσματος (narrowband), στα μήκη κύματος των χημικών στοιχείων Υδρογόνου α (Ha), τριπλά ιονισμένου Οξυγόνου (OIII) και διπλά ιονισμένου Θείου (SII). Με αυτόν τον τρόπο η καταγραφή έγινε δυνατή καθώς αποκόπηκαν οι ακτινοβολίες της ανθρωπογενούς φωτορύπανσης (στα φίλτρα Ha και SII) ενώ στο OIII τα πράματα είναι πιο δύσκολα λόγω των λαμπτήρων LED που πλέον χρησιμοποιούνται και εκπέμπουν πιο έντονα στο πράσινο - μπλε, εκεί που είναι και η γραμμή εκπομπής του OIII. 
Η χρήση φίλτρων εκπομπής στενού φάσματος μας δίνει μια καταγραφή των νεφελωμάτων εκπομπής στα χημικά στοιχεία που εκπέμπουν λόγω του ιονισμού τους από τα θερμά άστρα που περικλύουν. Έτσι, δεν είναι φως των αστεριών που αντανακλούν πάνω στα νέφη αυτά αλλά το ίδιο το αυτόφως του νεφελώματος. Με χρήση οπτικών φίλτρων (στο μήκος κύματος που βλέπει το ανθρώπινο μάτι) μπορεί να καταγραφεί η ανάκλαση του φωτός των άστρων στα νέφη, προσδίδοντας ελαφρώς διαφορετική δομή στο νεφέλωμα, αλλά απαιτείται σκοτεινός ουρανός καθώς επηρεάζονται από τη φωτορύπανση. Η τεχνική narrowband είναι διαδεδομένη για τα νεφελώματα εκπομπής, ειδικά στην χρωματική παλέτα που μας γνώρισε το τηλεσκόπιο Hubble, με το SII ως κόκκινο, το Ha ως πράσινο και το OIII ως μπλε, δίνοντας αυτή τη φουτουριστική εικόνα.

Τοποθεσία : Ακρόπολη, Αθήνα, 6-7/2026
Place : Athens, 6-7/2026

Στήριξη (Mount) : AZEQ6

Τηλεσκόπιο (Telescope) : Skywatcher 8inch Quattro f4 Carbon

Κάμερα (CCD) : ATIK460exm

Φίλτρα (Filters) : Astrodon Ha (5nm), OIII (3nm), SII (5nm)

Οδηγητικό (Autoguiding) : ZWO OAG - ASI 664mc

Αντικείμενο (Object) : M17

Αστερισμός (Constellation) : Τοξότης (Sagitarius)

Χρόνοι έκθεσης (Exposure Times) :
HST Palette : R(SII) G(Ha) B(OIII)
Ha  : 18 x 600 sec (3h)
SII : 16 x 600 sec (2h40m)
OIII: 24 x 600 sec (4h)

Τετάρτη 19 Αυγούστου 2026

NGC7606

 


NGC7606

Ο γαλαξίας NGC 7606 είναι ένας σπειροειδής γαλαξίας που βρίσκεται στον αστερισμό του Υδροχόου. Απέχει περίπου 100 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη, γεγονός που, με βάση τις φαινόμενες διαστάσεις του, σημαίνει ότι η διάμετρος του NGC 7606 είναι περίπου 200.000 έτη φωτός. Ανακαλύφθηκε από τον Ουίλιαμ Χέρσελ στις 28 Σεπτεμβρίου 1785. Είναι ορατός με τηλεσκόπιο 4 ιντσών.
Χαρακτηριστικά : Ο NGC 7606 είναι ένας σπειροειδής γαλαξίας που παρατηρείται υπό κλίση και η μορφολογική του ταξινόμηση είναι SA(s)b . Διαθέτει έναν λαμπρό πυρήνα που περιβάλλεται από ένα έντονο κεντρικό εξόγκωμα, το οποίο φαίνεται ελλειπτικό λόγω της κλίσης. Δεν έχει παρατηρηθεί ράβδος. Στο κεντρικό τμήμα του γαλαξία έχει ανιχνευθεί ένας δακτύλιος με φαινόμενη διάμετρο 0,85 λεπτών του τόξου. Ο γαλαξίας διαθέτει δύο κύριους βραχίονες, που εκτείνονται για σχεδόν 360°. Οι βραχίονες είναι ομαλοί και αρκετά σφιχτοί. Έχει διαπιστωθεί ότι ο γαλαξίας φιλοξενεί μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα, η μάζα της οποίας —με βάση τη διασπορά ταχυτήτων (σ) του κεντρικού εξογκώματος— εκτιμάται στα 15–22 εκατομμύρια ηλιακές μάζες.

Τοποθεσία : Κεφαλάρι Κορινθίας, 8/2023, 9/2025, 8/2026
Place : Corinthia, Greece

Στήριξη (Mount) : AZEQ6

Τηλεσκόπιο (Telescope) : Skywatcher 8inch Quattro f4 Carbon

Κάμερα (CCD) : ATIK 460exm

Φίλτρα (Filters) : Astrodon L R G B

Οδηγητικό (Autoguiding) : ZWO OAG - ASI 664mc

Είδος αντικειμένου (Type) : Γαλαξίας (Galaxy)

Αντικείμενο (Object) : NGC7606

Απόσταση (Distance) : 100 εκατομμύρια έτη φωτός (100 Mly)

Αστερισμός (Constellation) : Υδροχόος (Aquarius)

Χρόνοι έκθεσης (Exposure Times) :
L : 15 x 300 sec (75min)
R : 13 x 240 sec (52min)
G : 13 x 240 sec (52min)
B : 6 x 240 sec (24min)

Δευτέρα 17 Αυγούστου 2026

sh2-37, NGC6589, NGC6590




sh2-37 (IC1284), NGC6589, NGC6590

Στη φωτογραφία αυτή απεικονίζονται 3 διαφορετικά αντικείμενα, ένα νεφέλωμα εκπομπής και 2 ανάκλασης, στην περιοχή του αστερισμού του Τοξότη.
Το μεγάλο κόκκινο νεφέλωμα εκπομπής, στο κέντρο είναι το sh2-37, αλλιώς και IC1284 και ανακαλύφθηκε σε φωτογραφική πλάκα από τον Edward Emerson Barnard στις 31 Μαΐου 1892 και το περιέγραψε ως νεφώδες άστρο.
Όπως βλέπουμε την εικόνα, κάτω και δεξιά του βρίσκεται το νεφέλωμα ανάκλασης NGC6589, όπου ανακαλύφθηκε από τον Truman Safford στις 28 Αυγούστου 1867, ενώ από κάτω του βρίσκεται το νεφέλωμα ανάκλασης NGC6590, που ανακαλύφθηκε από τον Lewis Swift στις 12 Ιουλίου 1885.

Τοποθεσία : Πάρνωνας Αρκαδίας και Κεφαλάρι Κορινθίας, 7-8/2026
Place : Mt Parnon and Corinthia, Greece

Στήριξη (Mount) : HEQ5 - AZEQ6

Τηλεσκόπιο (Telescope) : Skywatcher 8inch Quattro f4 Carbon

Κάμερα (CCD) : ATIK 460exm

Φίλτρα (Filters) : Astrodon L R G B

Οδηγητικό (Autoguiding) : ZWO OAG - ASI 664mc

Είδος αντικειμένου (Type) : Νεφέλωμα (Nebula)

Αντικείμενο (Object) : sh2-37, NGC6589, NGC6590

Απόσταση (Distance) : 1400 έτη φωτός (sh2-37), 185 έτη φωτός (NGC6589)

Αστερισμός (Constellation) : Τοξότης (Sagittarius)

Χρόνοι έκθεσης (Exposure Times) :
L : 18 x 300 sec (90min)
R : 12 x 240 sec (48min)
G : 12 x 240 sec (48min)
B : 12 x 240 sec (48min)


Σάββατο 9 Μαΐου 2026

NGC5907 sn_2026kid


 💥 Έκρηξη Supernova στον «Γαλαξία Μαχαίρι»!
Ο εντυπωσιακός γαλαξίας NGC 5907 (Splinter Galaxy ή Knife Edge) φιλοξενεί ένα από τα πιο βίαια φαινόμενα του σύμπαντος: το Supernova 2026kid.
Πριν από πολύ καιρό, περίπου 50 εκατομμύρια έτη (όση η απόσταση σε έτη φωτός του γαλαξία NGC5907), στον γαλαξία αυτόν ένα άστρο καταστράφηκε με μία έκρηξη Supernova. Τον NGC5907 τον βλέπουμε προς τον αστερισμό του Δράκοντα.
✨ Τι συνέβη; Μια έκρηξη υπερκαινοφανούς αστέρα Τύπου II – ο θάνατος ενός γιγάντιου άστρου (με μάζα 8-15 φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο) που σταμάτησε να παράγει ενέργεια και κατέρρευσε κάτω από το ίδιο του το βάρος.
🔭 Επειδή ο γαλαξίας αυτός φαίνεται ακριβώς «από το πλάι», το sn_2026kid λάμπει σαν ένας νέος φάρος μέσα στις λωρίδες κοσμικής σκόνης των σπειρών του γαλαξία και προσφέρει μια πολύ όμορφη εικόνα.
Το σύμπαν μας υπενθυμίζει ότι είναι βίαιο και εμείς ζούμε σε μια σχετικά ήσυχη γωνιά του Γαλαξία μας, γύρω από ένα «ήρεμο» και σταθερό άστρο σε έναν πλανήτη που μας προστατεύει με το μαγνητικό του πεδίο, μη γνωρίζοντας αν υπάρχει κάτι αντίστοιχο εκεί έξω ! Ας το προστατεύσουμε ώστε να διατηρήσουμε τη δυνατότητα να δούμε και άλλα τέτοια «πυροτεχνήματα» στο μέλλον !🌌
Στη φωτογραφία βλέπετε τη σύγκριση του γαλαξία που είχα φωτογραφήσει το 2016 σε σχέση με την παρούσα κατάσταση με το 2026kid να λάμπει ! Η τωρινή λήψη έγινε από την Αθήνα και γι' αυτό υπάρχει μεγάλη διαφορά ποιότητας και λαμπρότητας ανάμεσα στις 2 εικόνες αλλά δε μπορούσα να μη καταγράψω αυτό το κοσμικό γεγονός.

Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2026

NGC6384


NGC6384

 Ο NGC 6384 είναι ένας ενδιάμεσος ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας που βρίσκεται περίπου 77 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη και τον βρίσκουμε στο βόρειο τμήμα του αστερισμού του Οφιούχου. Ανακαλύφθηκε στις 10 Ιουνίου 1863 από τον Γερμανό-Βρετανό αστρονόμο Άλμπερτ Μάρθ.
Ο NGC 6384 έχει μορφολογική ταξινόμηση SAB(r)bc, που υποδηλώνει ότι είναι ένας ασθενώς ραβδωτός γαλαξίας (SAB) με εσωτερική δομή δακτυλίου (r) σε τροχιά γύρω από τη ράβδο και μέτριους έως χαλαρά τυλιγμένους σπειροειδείς βραχίονες (bc). Τον γαλαξία τον παρατηρούμε υπό κλίση περίπου 47°. Η εκτιμώμενη μάζα των αστεριών σε αυτόν τον γαλαξία είναι 105 δισεκατομμύρια φορές η μάζα του Ήλιου.

Τοποθεσία : Κεφαλάρι Κορινθίας, 9/2022
Place : Corinthia, Greece

Στήριξη (Mount) : EQ6-R

Τηλεσκόπιο (Telescope) : Skywatcher 8inch Quattro f4 Carbon

Κάμερα (CCD) : ATIK 460exm

Φίλτρα (Filters) : Astrodon L R G B

Οδηγητικό (Autoguiding) : ZWO OAG - ASI 120mm

Είδος αντικειμένου (Type) : Γαλαξίας (Galaxy)

Αντικείμενο (Object) : NGC6384

Απόσταση (Distance) : 77 εκ έτη φωτός (77 Mly)

Αστερισμός (Constellation) : Οφιούχος (Ophiuchus)

Χρόνοι έκθεσης (Exposure Times) :
L : 12 x 300 sec (60min)
R : 13 x 240 sec (52min)
G : 11 x 240 sec (44min)
B : 10 x 240 sec (40min)